Thanksgiving.

 

Wij hebben gisteren voor de eerste keer in ons leven Thanksgiving gevierd. Dit feest is in Nederland vrijwel onbekend, maar in de Verenigde Staten is het een officiële feestdag. Bonaire heeft een multi-culturele samenleving en wij hebben inmiddels een behoorlijk aantal Amerikaanse vrienden. Dan moet je er niet vreemd van opkijken, dat je wordt uitgenodigd om dit feest mee te vieren. In de Verenigde Staten is het vooral een familieaangelegenheid. Hele families komen bij elkaar om samen te eten. Op Bonaire, waar de meest Amerikanen geen familie hebben, is het vooral een vriendenfeest. Het traditionele eten is kalkoen, casserole, ham and cranberries, mashed potatoes en pumpkin pie. Dit hebben wij dus gisteren allemaal gegeten.
Thanksgiving is ontstaan als feest van de Pilgrims Fathers, die vanuit Engeland via Nederland naar de Nieuwe Wereld zijn gevlucht. George Washington heeft het als feestdag ingesteld.

Advertenties

De Agave

In onze tuin staan twee hele grote agaves, 3 a 4 meter breed en zo’n twee meter hoog. Ze zijn groter dan ik.Welke soort het is, vinden wij moeilijk vast te stellen, want er zijn veel soorten en zij lijken vaak veel op elkaar. Maar dat doet er niet zoveel toe. Wat ik jullie wil vertellen, is dat wij op een dag in januari zagen, dat er een dikke steel uit één van de planten ging groeien. Dat gebeurt aan het eind van hun leven, als zij zo’n 30 a 40 jaar oud zijn. Op de foto’s kunnen jullie zien hoe lang die steel is geworden. Vervolgens groeien aan die steel hele mooie gele bloemen, in het begin alleen onderaan, maar na een tijd gaat ook het topje bloeien. Wij hebben hier erg van genoten, omdat deze bloemen ook weer allerlei vogels aantrekken. Aan al dat moois kwam vanzelf een eind. Maar daarmee was het voor die plant nog niet afgelopen. Na enkele weken begonnen op de plaats, waar de bloemen hebben gezeten, kleine agaves te groeien, die na enkele weken dan weer naar beneden vielen. Ik heb er een aantal gebruikt om nieuwe agaves in onze tuin te planten. Inmiddels zijn wij zo’n negen maanden verder en heb ik de steel omgehakt om te voorkomen, dat deze op het huis van de buurvrouw zou vallen. De rest van de plant zal verdorren, maar zijn nageslacht leeft voort op andere plaatsen in onze tuin.

Kerststalletje

Deze week ging een lang gekoesterde wens in vervulling: een nieuw overdekt terras naast ons gastenverblijf. Een aantal weken geleden is de basis van het terras reeds gemaakt door een betonnen platform te storten. Tegelijkertijd is er een nieuwe doorgang gemaakt naar de veranda, zodat het gastenverblijf gemakkelijk is te bereiken. Deze week is er een overkapping op geplaatst, die voor de nodige schaduw moet zorgen. Vera noemt het “Ons Kerststalletje”.

Dit bouwwerk was een wens van ons, omdat het voor onze gasten nog ontbrak aan een goede plek om overdag koel te zitten. Het terras ligt net naast ons huis op de plek waar de meeste wind staat. Met de schaduw van de overkapping is dit een heerlijk koele plek, de gehele dag door. En als wij geen gasten hebben?  Dan zitten wij er lekker zelf.

Tuinieren

Beste volgers,
Het is even twee maanden stil geweest. Niet dat wij zelf stil hebben gezeten, maar er was niets te melden om jullie op een verhaaltje te trakteren. Maar nu hebben wij weer iets bijzonders: wij hebben palmen in onze achtertuin geplant! Jullie vragen je wellicht af: “Is dit werkelijk bijzonder? Palmen in de tropen klinkt toch heel gewoon”. Dat klopt, maar niet de palmen zijn bijzonder, maar wel de manier van planten. Het begon allemaal met een bestaande palm in onze voortuin, die heel veel noten had gekregen, ter grootte van flinke eikels. Wij hadden er een groot aantal in een bak met aarde gedaan, want wij hoopten, dat er wel een aantal op zouden komen. Zij kwamen allemaal op, dus opeens zaten wij met een grote hoeveelheid baby-palmpjes. Na ze opgekweekt te hebben leek het ons leuk om op 12 plekken in de achtertuin er een te planten. En hier ging het mis. Het lukte op geen enkele wijze om een spade in de grond te krijgen, zo hard was de grond. Een collega wist raad. Van mijn werkgever mocht ik een drilboor lenen, waarmee ik de 12 gaten in de grond kon boren. Jullie mogen van mij aannemen, dat dit zwaar werk was. Maar het is wel goed gelukt. Wij hebben nu een palmen-cirkel en een oprijlaan met palmen. Nu nog veel geduld hebben, want palmen groeien heel erg langzaam.
(Overigens: de zwarte slang op de foto is voor irrigatie.)

Geelkopgroentjes

 

Wij hebben veel mooie vogels in onze tuin. Wij hadden jullie daarvan al iets eerder wat willen laten zien. Twee dingen weerhielden ons daarvan. De eerste is het gebrek aan een goede camera om deze diertjes vast te leggen. Na onze recente reis naar Europa is dat opgelost. De tweede reden was het gebrek aan vogelkennis. Want wij willen jullie natuurlijk wel uitleggen wat jullie van ons te zien krijgen. De meeste vogels zijn volkomen onbekend bij Bonairianen van Nederlandse afkomst. Zo kon je mij horen roepen: “Hé Vera, kom eens kijken, er zit een of ander Geelkopgroentje in onze tuin.” Kenners die de bovenstaande foto’s zien hebben natuurlijk al lang in de gaten dat het om een Sicalis flaveola gaat. In de volksmond heet dit een Safraanvink. Omdat dit zaadverzamelaars zijn hebben wij een zakje zaad gekocht om ze te lokken. Dat werkte. Eén paartje van deze mooie vogels is iedere ochtend bij ons te gast op onze veranda waar wij gezamenlijk ontbijten.

450.000 watt

18766437_1574762929202142_5422248768026342524_o

Deze week is Trans World Radio de lucht in gegaan met een sterkere zender. Hiermee komt een einde aan een project van ruim 5 jaar hard werken. Van 100 kilowatt zijn wij naar 450 kilowatt gegaan. Daarmee hebben wij de sterkste middengolfzender van het westelijk halfrond. Op de foto is goed te zien welke invloed dit extra vermogen heeft op het bereik. Lukte het voorheen maar net om het oostelijke deel van Cuba te bereiken, nu kan men ons op het gehele eiland horen. Dit is overigens alleen het gegarandeerde bereik. Meestal zullen wij nog veel verder te horen zijn. Zo hebben wij inmiddels ontvangstbevestigingen gekregen vanuit Zuid Brazilië, Pennsylvania en zelfs Noorwegen en Zwitserland. Niet dat de ontvangst in die landen heel erg goed was, maar voor ons was het toch een behoorlijke opsteker. Veel belangrijker echter is het, dat mensen buiten de gele zone op de foto ons een bericht stuurden, dat zij ons voor het eerst sinds jaren  luid en duidelijk konden ontvangen. Wij hopen, dat onder normale omstandigheden het signaal ook sterk genoeg is voor heel Colombia en Midden America.